De rivier 'la Maronne'

De Maronne, een belangrijke zijrivier van de Dordogne, slingert zich om de heuveltop heen waarop de Tours de Merle zijn gebouwd, en versterkt daarmee de natuurlijke verdediging van het fort. De rivier is dan ook van een essentieel belang geweest in de geschiedenis van het complex.

"Op deze plek, leven de rivier en de mens in een perfecte harmonie, zonder haast, men laat de tijd de tijd..."  

De vallei van de Maronne

De vallei heeft het natuurlabel Natura 2000 en is een zogenaamde ZNIEFF (Zone Naturelle d’Intérêt Écologique Floristique Faunistique: een Natuurlijke Zone van Ecologisch belang voor de Flora en Fauna). In de Maronnevallei komen zeldzame en beschermde planten- en dierensoorten voor waaronder met name een uitzonderlijke populatie zalmachtigen, zoals de Fario-forel en de wilde vlagzalm. Als u goed kijkt, komt u misschien wel sporen tegen van de otter. in de zomer zult u genieten van de talrijke kleurige libellen die boven het water zweven. 

De oude brug

In de meest welvarende tijd van Merle, tussen de 14de en de 16de eeuw, lag er een brug over de Maronne, gemaakt van twee stenen pijlers en een houten wegdek. Om de brug te nemen moest tol worden betaald aan de kasteelheren.
Verschillende overstromingen hebben ervoor gezorgd dat de brug in 1735 helemaal opnieuw gebouwd moest worden om vijf jaar later weer door de woeste stroom te worden meegesleurd tijdens een vreselijke overstroming.
Tijdens de middeleeuwen was deze brug de enige in de wijde omtrek. Vandaag de dag kunt u nog een van de stenen pijlers ontdekken, op de oever aan de kant van het kasteel. Een middeleeuwse tuin is aangelegd op de voormalige aanloop naar de brug.

De ruïnes van de Molen

Om nog wat langer te genieten van uw wandeling langs de Maronne, kunt u de ruïnes van de Molen bezoeken. De restanten van deze watermolen bevinden zich stroomopwaarts. Vanaf de 14de eeuw werd deze molen gebruikt voor het malen van rogge en het fijnmalen van walnoten om walnotenolie te kunnen persen. De molen heeft gefunctioneerd tot in 1900. Speciale molengangen regelden de druk en de kracht van het water om de molenstenen te laten draaien. De molen heeft dringend een uitgebreide restauratie nodig.
In de 14de eeuw is in de rivier een ‘peyssière’ gebouwd, een soort dijk waardoor een brede en diepe plek in de rivier ontstond die dienstdeed als viskweekkamer en visreserve.